|
|
Toprak,
Su ve Güneşle Gelen Bereket
Tarım
Ilıman iklimi, verimli arazi yapısı, çalışkan insan özellikleriyle,
tarımsal üretimde avantajlara sahip olan içel ili, tarihi geçmişinde
de tüm bu özellikleri sayesinde önemli bir tarım merkezi olmuştur,
içel bölgesi tarımsal üretim değerlerini ticarete aktarabilmiş olması
nedeniyle, tarımticaretsanayi, özellikle tarım ürünlerine dayalı
sanayi, iş gücü ve hammadde ve sermaye bazında iç içe olmuştur.
Bu dayanışma ise gelişmeyi ve verimliliği sağlamıştır.
içel tarımının gelişmesinde, ilin elverişli iklim ve toprak yapısının
yanında, Çukurova bölgesinin önemli payı vardır.
Tarihçe
1832'de bölgeyi ele geçiren Mısırlı ibrahim Paşa, 8 yıl bölgeyi
bağımsız bir eyalet olarak idare etmiştir. Yönetimi sırasında tarımın
geliştirilmesi için, Tarsus Ovası Sulama Projesi'ni hazırlatmış.
Mısır ve Suriye'den pamuk tohumuyla şeker kamışı, Kıbrıs'dan da
nitelikli buğday ve arpa tohumları getirmişti, iyi cins arpa ilk
defa bu dönemde ekilmeye başlanmıştır. Suriye'den tarımda çalıştırmak
amacıyla getirttiği yetişmiş işçiler, bölge tarımında yararlı olmuşlardır.
19. yüzyılın sonlarında Ingilizler'in ve Almanlar'ın bölgedeki
pamuk üretimini geliştirmeye yönelik faaliyetleri olmuştur. 1857
yılında kurulan Manchester Cotton Suply Ass. şirketinin girişimi
ile 1864 yılında Mısır'dan getirilerek üreticiye dağıtılan binlerce
kiloluk tohum, bölgedeki pamuk tarımına büyük yarar sağlamıştır.
1880 tarihli Adana Vilayet Salnamesin'de; yörede buğday, arpa, susam,
pamuk ve nohut üretimi olduğu; üretimin bir kısmının Avrupa'ya ihraç
edildiği, diğer kısmının bölgede kullanıldığı; üretilen portakal,
limon, elma, şeftali gibi meyve ve patlıcan, bamya vs.nin Adana
ve Mersin'de tüketildiği anlaşılıyor.
Mersin; Adana ve Tarsus'daki tarımsal gelişmeye bağlı olarak, Çukurova'nın
başlıca iskelesi durumuna gelmişti. 1886'da AdanaMersin demiryolunun
açılması, bir yandan Mersin iskelesinin önemini artırırken, bir
yandan da pamuk tarımının gelişmesine, sebze ve meyve üretiminin
artarak pazara yönelmesine yol açtı. içel ilinin iklim ve toprak
özellikleri, birçok meyve türünün yetişmesine olanak sağlamış ve
meyve yetiştiriciliği en önemli tarım kollarından biri durumuna
gelmiştir, ilin kıyıdaki ovalık kesimlerine hakim olan Akdeniz
iklimi, Toros yaylalarında kışları karlı ve soğuk, yazları serin
iklime dönüşür. Bu nedenle kıyı kesimlerinde muz ve turunçgiller
gibi sıcak kuşak meyveleri, iç kesimlerde ise sert iklim koşullarına
daha dayanıklı meyve türlerinin üretimi yaygınlaşmıştır, ilin bu
değişik iklim yapısı, birçok meyvenin yetişmesine elverişli doğal
koşulları hazırlamış ve meyve türlerinde büyük bir çeşitlilik sağlamıştır.
1960'lı yıllarda kaliteli ve yüksek verim alabilmek amacıyla, tarıma
önemli yatırımlar yapılmıştır. Berdan l ve Berdan II sulama kanalları
bu dönemde açılmış, sulu tarıma geçiş sağlanmış, narenciye ekimi
ile sebzecilik teşvik edilmiştir. Sulu tarıma geçilmesi ile birlikte
özellikle narenciye üretiminde büyük bir artış olmuş ve narenciye
ihracatı içel dış ticaretinde uzun yıllar en önemli ihraç maddesi
olmuştur.
Toroslar'ın eteklerine kadar uzanan kıyı kesimlerinde tabii bitki
örtüsü makidir. Toroslar ise zengin ormanlarla kaplıdır. Ormanları
çam, ladin, köknar gibi ağaç türleri oluşturur.
<<<Mersin
Anasayfası
Devam
>>> 1 2
3 4
|
