|
|
İçel
Ekonomisinin Binlerce Yıldan Buyana Devam Eden Temel Uğraşı
Ticaret
Dünyada ve ülkemizde yaşanan değişim ve gelişmelerle giderek önem
kazanan bölgesel bütünleşmelerin etkileri, AT ile oluşturulan entegrasyon
ve gümrük birliği sürecinin başlamasıyla, karşılıklı ticaretin
önemi daha da artmıştır.
Tarım ürünleri ve tarıma dayalı sanayi hammaddeleri, geçmişte olduğu
gibi günümüzde de içel dış ticaretinin ağırlığını oluşturmaktadır.
Ancak sanayi ürünleri ihracatı, çeşit ve miktar olarak her geçen
yıl önemli ölçüde artmaktadır.
İçel'in özellikle pamuk, narenciye ve taze sebzemeyve ağırlıklı
olarak başlayan ihracatı, 1980'li yıllarda ihracatçıya tanınan teşviklerle
önemli gelişmeler göstermiştir. Bu teşviklerle birlikte, belirli
ülkelere sınırlı olarak yürütülen ihracat, hem ülkeler hemde ürün
çeşidi olarak geniş bir yelpazeye yayılmıştır. Mersin limanı ilde
üretilen ihraç kalemleri dışında, başta nohut, fasulye, mercimek
gibi bakliyat ürünleri olmak üzere, orta ve Doğu Anadolu'dan gelen
çeşitli tarımsal ürünleri de ihraç etmektedir.
1980'de 510 bin ton olan ihracat, 1981'de 880 bin tona, 1982'de
1.029 bin tona, 1983'de 1.230 bin tona, 1985'de 1.850 bin tona,
1988'de 3 milyon ton seviyesine, ihracattaki teşviklerin kaldırılmasına
paralel olarak 199019911992'de 2 milyon tonun üzerinde olan ihracat,
1993'de 1.500 bin seviyesine gerilemiş, tüm ekonomik olumsuzluklara,
uygulanan yanlış ihracat politikalarına rağmen 199419951996 yıllarında
2 milyon ton ve nihayet 1997'de ise 3 milyon ton olarak gerçekleşmiştir.
İçel'den yapılan ihracatta tarım ürünlerinin yanısıra; başta cam
ve cam mamulleri, kimya sanayi ürünleri, dokuma ve giyim sanayi
ürünleri ile çimento ve maden cevheri, diğer önemli kalemleri oluşturmaktadır.
Güney Doğu (GAP), Doğu Anadolu Tarımsal Potansiyeli ve İçel
GAP projesi ürün vermeye başladığında, günümüze kadar Türkiye'nin
yaş sebze ve meyve deposu olan bölgemizin yanında, ikinci bir tarımsal
merkez oluşacaktır. Yıllardır, özellikle Ortadoğu ülkelerine yapılan
ve Mersin'den gerçekleştirilen taze sebze ve meyve ihracatı, bölgeye
yakınlığı nedeniyle, doğu bölgemizden kara yolu ile yapılması olasılığı
daha gerçekçi görülmektedir. Ancak, Doğu Anadolu'nun henüz tarıma
kazandırılmamış topraklarında yetişecek olan ve Çukurova'nın iki
üç kat fazlası tahmin edilen tarımsal üretimin, Avrupa ve Uzak Doğu'ya
olan ihracatının Mersin limanından gerçekleşeceğini söylemek mümkündür.
Doğu Anadolu Bölgesi'nden Mersin'e yönelecek bu ihracatın ana ürünleri;
başta hububat, bakliyat ve pamuk olacaktır. Bu tahminler doğrultusunda
yapılacak ihracat, günümüzdekinin dört beş katına çıkacaktır.
Gerek GAP, gerekse Doğu Anadolu potansiyel tarım bölgelerinden sağlanan
ürünün, bölgeye transferi ile ihracatın büyük bir artış göstereceği;
başta liman hizmetleri olmak üzere nakliye, depoantrepo, denizcilik
sektörü, bankacılık, gümrük ile odabirlikborsa hizmet ve faaliyetleri
de artacaktır.
<<<Mersin
Anasayfası
|
