|
|
Tarihçe
Kirshu'da (Meydancıkkale) yapılan arkeolojik kazı ve araştırmalar,
yörenin eski çağ tarihi ile ilgili önemli ip uçları ve belgeler
vermektedir. Calycadnos (Göksu) akarsuyu kenarındaki bir tepe üzerinde
bulunan ve Asur Kralı Il.Sargon tarafından MÖ 712'de berkitilen
Harrua kentinin Silifke olabileceği konusunda görüşler vardır.
Silifke'nin antik yerleşimi, Cilicia Tracheia'da (Taşlık Kilikya),
Calycadnos (Göksu) ırmağının ova ile birleştiği yerde bulunan yüksek
bir tepe üzerinde yeralır. Burası Büyük Alexander'in komutanlarından
Seleukhos Nikator (MÖ 312281) tarafından kurulmuş olup, kralın
kendi adıyla anılan diğer dokuz kentten ayırdedilebilmesi için Seleuceia
ad Calycadnos (Göksu üzerindeki Silifke) olarak bilinir. Kent, MÖ
2. yüzyılda Mısır Ptolemaios Krallığı ve Seleukhos Krallığı arasında
birkaç kez el değiştirmiştir.
Silifke, Seleukhos Krallığı'nm yıkılmasından sonra ortaya çıkan
Kilikya korsanlarının faaliyetlerine; önce, General Servilius Isauricus
(MÖ 77), daha sonra MÖ 67'de Pompeius'un son vermesinin ardından,
yaklaşık 500 yıl Roma Imparatorluğu'nun yönetiminde kaldı. Tarsus
ile birlikte Kilikya'nın diğer önemli bir yerleşimi olarak bayındırlık,
kültür, sanat ve ekonomi alanlarında önemli bir konuma geldi. Tanrıça
Athena Kanettis kültünün merkezi olan kentte, ünlü felsefeciler
yetişti. Silifke ve yöresinde Hellenistik Çağ ve Roma dönemine ait
tapınaklar, tiyatrolar, gymnasium, stadium, hamam, mymphaea, portikolar,
köprü, yol, su kanalları, su kemerleri, sarnıçlar inşa edildi.
Yöre, 3. yüzyılda Iran Sasanileri'nin akınlarına uğradı, imparator
Diocletianus zamanında Dağlık Kilikya ve Isauria bölgelerinin yönetim
merkezi yapıldı. Kelenderis (Aydıncık), Claudipolis (Mut), Diocaesarez
(Uzuncaburç), Olba (Ura), Lamas (Limonluk) gibi birçok kentin bağlı
olduğu yönetim merkezi oldu.
395 yılında Roma Imparatorluğu'nun ikiye ayrılmasının ardından,
Bizans yönetimine geçen Silifke, Hristiyanlığın yönetim tarafından
resmileştirilmesi ile önemli bir dini merkez haline geldi. Burada
l. yüzyıl ortalarında Hristiyan din şehitlerinden (Martyry) Azize
Ayathekla'ya ait bir "mağara kilisenin" bulunması, günümüzde
Meryemlik denilen alanı, kutsal bir niteliğe dönüştürmüştür. Haç
merkezi haline getirilen bu alanda çeşitli yüzyıllarda kiliseler
inşa edildi ve yapılaşmalar ortaya çıktı.
6. yüzyıldan itibaren Müslüman Araplar'ın akınları Kilikya içlerine
kadar etkili oldu. Ancak, Silifke'yi ele geçiremediler. I.Haçlı
Seferleri sırasında Ermeni Krallığı, Bizans ve Haçlılar arasında
el değiştiren Silifke, 11. yüzyıldan itibaren Anadolu Selçuklu
Türkleri'nin baskısı ardından Karamanoğlu Türkmenleri'nin eline
geçti. 1473'de Osmanlı komutanı Gedik Ahmet Paşa burayı Karamanlılardan
alarak Osmanlı Imparatorluğu'na bağladı. 1867'de Konya Vilayeti
içel Sancağı'nın, 1877'de Adana Vilayeti içel Sancağfnın merkezi
oldu. 1919'da bağımsız sancak haline getirilmiş, 1924 yılında yeni
kurulan içel ilinin merkezi yapılmış, 1933 yılında Mersin içel
ilinin merkezi olunca, Silifke ilçe olarak içel iline bağlanmıştır.
Silifke kentinin yerleşimi Türk islam döneminden itibaren kalenin
bulunduğu yamaç üzerinden Göksu ırmağına doğru genişlemiştir.
Günümüzde eski tarihi dokusu çevresinde ve Göksu ırmağının karşı
kıyısında yoğun yapılaşma gözlenmektedir. Kenti ortadan ikiye bölen
Göksu üzerinde birisi Taşköprü, diğerleri betonarme üç köprü bulunmaktadır.
<<<Mersin
Anasayfası
Devam >>> 1 2
3 4
5 6
7 8
9 10
11
|
